Sergi: “EKO-ÉCHO İstanbul-Paris: Kentler, Sesler ve Hikayeler”

“EKO-ÉCHO İstanbul-Paris: Kentler, Sesler ve Hikayeler” sergisi, Işık Üniversitesi Görsel İletişim Tasarımı Bölümü’nde görev yapan Dr. Öğr. Üyesi Pınar Yelmi, Radio France ses yönetmenlerinden Charlotte Roux, İTÜ Müzik Teknolojileri Bölümü’nde görev yapan Doç. Dr. Sertaç Kakı, yayıncı Antoine Auger ve ses belgeselcisi Anne Kropotkine tarafından tasarlanmış olup, 16. İstanbul Bienali paralel etkinlikleri kapsamında 20 Eylül-12 Ekim 2019 tarihleri arasında Galeri Işık Teşvikiye’de sergilenecek.

Sergi, temelde Türkiye ve Fransa arasındaki kültürel bağları güçlendirmeyi ve iki ülkenin 16. yüzyıla uzanan zengin geçmişini vurgulamayı amaçlıyor. Buradan hareketle, İstanbul ve Paris’in kent sesleri ile bu şehirlerde yaşayan Türk ve Fransızların kendi dillerinde anlattıkları anıları harmanlayarak, şehirlerin ortak ve özgün yaşayışlarına işitsel deneyimler aracılığıyla dikkat çekilmek isteniyor. Kentlerin ses mirasının zenginliğini ön plana çıkaracak şekilde ve gerçeğe yakın bir deneyim sunması adına 360 derece tasarlanan bu işitsel yolculuk üç bölümde sunuluyor: kentlerin günlük hayatlarındaki benzer seslerin bir arada sunulduğu enstalasyon ile başlayıp, şehirlerin kendilerine has seslerinin ayrı ayrı deneyimleneceği bölüm ile devam ediyor. En son alanda ise, ziyaretçilerden şehir sesleri ile ilgili anıların toplandığı etkileşimli bir yerleştirme bulunuyor.

İstanbul Fransız Kültür Merkezi’nin desteğiyle gerçekleştirilen sergi, iki ülke arasındaki bağları kuvvetlendirmenin yanısıra, ziyaretçilerin işitsel değerlerin farkına varmaları ve bu değerlerin kültürel hafıza ile ilişkisinin önemini anlamaları açısından büyük önem teşkil ediyor. Bu serginin, İstanbul’daki gösteriminin ardından 2020 senesinde Paris’te de sergilenmesi hedefleniyor.

Fransız küratör, yazar ve akademisyen Nicolas Bourriaud’nun küratörlüğünü üstlendiği “Yedinci Kıta” başlıklı bienal kapsamında altmıştan fazla sanatçının eserleri, Tersane İstanbul, Pera Müzesi ve Büyükada’da ziyaret edilebilecek.

16. İstanbul Bienali, başlığını okyanuslarda yüzen devasa atık yığınına bilim çevrelerinin verdiği isimden alıyor: “Yedinci Kıta”. Bienal sergileri, gerçek bir kıta olmaktan çok hayali bir nesne ve insanlığın yeni durumuna dair bir metafor olarak görülebilecek bu olguyu keşfetmek için yola çıkıyor. Bienal, insanların sebep olduğu doğal veya kültürel atıklara antropoloji veya arkeolojinin araçlarıyla bakan güncel sanat çalışmalarına yer vererek sanat ve ekoloji arasındaki ilişkiyi de tartışmaya açmayı hedefliyor.

Bienal ana başlığını, Antroposen çağının küresel ısınmayla birlikte en gözle görünür sonuçlarından biri olan, Pasifik Okyanusu’nun ortasındaki devasa atık yığınından alıyor. Popüler bilimde “Yedinci Kıta” olarak anılan bu kütle, 3,4 milyon kilometrekare genişliğinde, 7 milyon ton ağırlığındaki bir plastik yığınından meydana geliyor. İnsan atıklarının okyanusun ortasında yeni bir kıtanın oluşumuna sebebiyet verdiği bu olay, 16. İstanbul Bienali için ekolojik sorunlar karşısında sanatın güncel durumunu pek çok sanatçı, düşünür, antropolog ve çevreci ile birlikte araştırmak için bir çıkış noktası oluşturuyor.

16. İstanbul Bienali’nin Danışma Kurulu’nda Whitechapel Galerisi Direktörü ve küratör Iwona Blazwick, sanat tarihçisi ve yazar Ayşe Erek, Tokyo Çağdaş Sanat Müzesi Artistik Direktörü ve akademisyen Yuko Hasegawa ile 11. Berlin Bienali eş-küratörlerinden Agustín Pérez Rubio yer alıyor.

Mekânlar:

Sergi: “Zora’nın Destanı”
Etkinlik ücretsiz. Giriş serbest.

Simit ve çikolata arasında veya anavatanı olan iki kent İstanbul ve Brüksel boyunca gezinen bir çocuğun bakışı. Gerçek annesinin sesini gülerken duyuyoruz, onu şaşırtan çocuklarını anlamak için zamanı durdurduğunda. Oysa seyrine daldığımız dünya aynı…

Zora, hiç farkına varmadan ve bizden daha kolay biçimde kültürler arasında yolculuk ediyor. Baba adlı prensini beklerken buzları ve entarileri fethetmek için kurt ve prenses silahlarıyla donanıyor. Günlük hayata, yurdundan uzakta olmaya, çocukların ebeveynleri üzerindeki tüm güçlerini açığa çıkaran aileye, kurnazlıktan şiire dek adanmış bir kaside.

Belçikalı Christine Duquenne Latin dilleri ve edebiyatı eğitimi görmüştür. Uzun yıllar Brüksel’de Fransızca öğretmenliği yapan bu çizgi roman tutkunu mesleğinin yanı sıra desen eğitimi de almıştır. 2007 yılında yerleştiği İstanbul’da Fransızca öğretmeni olarak çalışmaya devam etmiştir. 2017 yılında yazarlığı ve çizerliğini yaptığı “Zora’nın Destanı“’nı yine bu iki kıtanın birleştiği kentte yaratmıştır. Zora’nın maceraları 2018’den beri Fransızca aylık yayın “Aujourd’hui la Turquie”’de yayınlanmaktadır.

“Bu çizimler günlük hayatta yaşanan veya duyulan komik durumlardan, gülünç ve biraz da şaşırtıcı düşüncelerden oluşan bir vakayiname. Aile hayatımın bir parçası olan kültürler arası boyut son derece doğal biçimde bunun içerisinde yer alıyor. Kolaylık olsun diye bir blogda toplanan Zora’nın Destanı bölümleri öncelikle aileme ve arkadaşlarıma kendimle ilgili haberler vermek amacını taşıyordu. Fiziksel ve bazen de kültürel mesafeye rağmen Belçika’daki yakınlarımla iletişimimi sürdürmek ve -biraz da olsa- onların çocuklarımı tanımasını sağlamak için bir yol arıyordum. Dijital fotoğrafların altında ezilirken bu ifade biçimi sadece günlük hayata odaklanarak kendimle ilgili haberleri farklı bir biçimde verebilmemi sağladı. Zora’nın Destanı aynı zamanda artık bahsetmek istemediğim güncel olayları – özellikle de politik olanları- unutmamı sağlayan bir araç oldu…Böylece beni gülümseten tüm düşüncelerimi not etmeye ve daha sonra oraya buraya çizerken çizim defterlerimi doldurmaya başladım. Zora’nın Destanı işte tüm bunların muzip bir karışımıdır.” – Christine Duquenne

Instagram : @krikiicd

Bu etkinlik, 15 Haziran’da İstanbul Fransız Kültür Merkezi’nde düzenlenecek Şenlik Günü‘nde gerçekleşecek.

İşte günün tam programı:

11:00 : “Küçük Lokumlar Buluşması”
Serra, küçük katılımcılar ile birlikte şarkı söyleyecek, onlara hikayeler okuyacak. Çocuklarınızla beraber katılabileceğiniz bu etkinlikte özel bir zaman geçirebilirsiziniz.
11:00> 17:30: “La saga de Zora” sergisi“
“Zora’nın Destanı”’nın yaratıcısı Christine Duquenne eşliğinde sergisini keşfedip beğendiğiniz resimleri satın alabileceksiniz.
12:00 : Kukla Gösterisi, “Justine ve Sébastien”
Bu serüvenin kahramanları Justine ve Sebastian’in maceralarının son bölümünü kaçırmayın ! Gösteri kütüphanede gerçekleşecek.
14 :00> 17 :30: DJ Jimmy Future eşliğinde 2. el pazarı
Keyifli bir müzik eşliğinde 2. el pazarımızda sizlere uygun fiyatlara kitap, çizgi roman, CD ve film afişleri sunacağız.
15:00: Masal Okuma
Çocuklar, Mathilde ile masalların ve büyülü öykülerin harika dünyasına dalacak ve inanılmaz hikayeler dinleyecekler.
16.00: “Müzikal Hokkabazlık” Gösterisi
Hokkabaz, yazar ve solist olan Vincent de Lavenère, “Müzikal Hokkabazlık” gösterisini sunmak üzere Fransa’da geliyor. Bu etkinlikte müzik ve hokkabazlığın nasıl uyum içinde olduğunu keşfedeceksiniz.

Sergi: “Anne, Anneler” – Lâm Duc Hiên
10.05.2019 > 25.08.2019
Sergi açılışı: 09 Mayis 2019 – 19:15

“Mekong, nehirlerin anasıdır,” demiştir bu nehrin kıyılarında muhtemelen 1966’da doğduktan sonra sürgüne gitmek zorunda kalan, mülteci kamplarında yaşayan, ardından Fransa gibi bir ülke tarafından evlat edinen ve kendine sürgünün çeşitli kat ve katmanlarından rengarenk ve değişken bir kimlik inşa eden o kişi. Önce kendi kimliğini, ardından da tüm kıtalarda fotoğrafladığı başkalarınınkini inşa eder, çünkü sürgün sadece bir coğrafya meselesi değildir, öncelikle siyasi, toplumsal, ekonomik ve aynı zamanda dilsel dışlanmayı dile getirir, öyle ki, insan kendini kendi ülkesinde bile yabancı konumunda bulabilir. İşte kendini hem Fransız hem Laos’lu olarak tanıtan ve bu anlamda Cioran’ın “insan bir ülkede değil, bir dilde yaşa ” düsturunu benimseyen Lâm Duc Hiên’in fotoğrafçılık çalışmaları esas olarak bu olguya tanıklık eder.

Lâm Duc Hiên’in imajları olumsuzdan yola çıkarak tanımlamayı reddettiği kadın ve erkeklere itibarlarını iade eder. Bu “evsiz barksızların”, “meteliksizlerin”, “mülksüzlerin”, “yurtsuzların”, “güvende olmayanların” ve “sesi kısılanların” yüzlerini, bedenlerini, hareketlerini asla gasp etmeksizin ele geçirerek onları tam aksine, kendi varlıklarının zenginliği içinde, kendi yönelimlerinin öznesi olarak ve yaşamaya devam etmenin bile başlı başına bir direniş eylemi olduğu bağlamlarına oturtarak sunar bizlere.

Lâm Duc Hiên, İnsan hizasından fotoğraf çekmektedir, özelikle de kadın ve çocuklar hizasından, aynı zamanda sıklıkla da anneler hizasından. Onun çektiği resimlere yansıttığı şey, aslında insanların çocuğunun görmeği dahi başaramadıkları ve fazlasıyla sıklıkla unuttuklarıdır: oysa dünyada tek geçerli ölçek vardır, o da bireyin ölçeğidir, her türlü sefaletseviciliğin ötesinde, Lâm Duc Hiên’in ilgisini çeken de sadece budur.

Lâm Duc Hiên’in çalışmaları, insanın gözü açan, göz açtıran türden çalışmalardır, her bakışın siyasi olduğunu hatırlatır bizlere ve gözümüzü açıp açmamanın sadece bize kaldığını…

“Zorunluluğun fotoğrafçısı” olarak onun her bir fotoğrafı, bizler için çoğu zaman radyoda cızırdayan bir ses ya da bıkkın gözlerimizin önünden geçiveren görüntüler olmakla sınırlı kalan ve asla sesini duyamadıklarımızla bizi diyaloga sokar. Lâm Duc Hiên’in fotoğrafları bizleri asla suçlamaksızın uyuşukluğumuzdan çıkarır. Lâm Duc Hiên’in bakışına yaptığımız bu yolculuk ,bizlere kendimizi suçlu hissettirmez. Bilinçlenmiş hissettirir.

Biyografi
1995-2002 arasında ve 2017’den bu yana VU Bağımsız Fotoğraf Sanatçıları Merkezi üyesi Fransız-Laos asıllı fotoğrafçı, yaşamını ve çalışmalarını Fransa ve Çek Cumhuriyeti’nde sürdürmektedir. 1966 yılında Mekong kıyısında Laos’un Pakse şehrinde doğan Hiên Lâm Duc ailesi ile birlikte Pathet-Lao Hareketi’nin zaferinin ardından sürgüne gönderilir: Tayland’a gitmek üzere gece vakti Mekong ırmağını geçiş, mülteci kampında geçen zorlu iki yıl, iki firar ve ardından 1977’de gerçek bir öğrenme arzusunu keşfettiği ve Plastik Sanat dalında Güzel Sanatlar diplomasını aldığı Fransa’ya gelişi. Hiên Lâm Duc kişisel projeleri ve de basın ya da STK’ların istekleri doğrultusunda Dünya’nın dört bir yanında, duyarlı ve toplumsal olaylara adanmış bir biçimde fotoğraf çalışmalarına başlar. Romanya, Rusya, Bosna, Çeçenistan, Ruanda, Güney Sudan ve bilhassa 25 yıldan bu yana tümünü arşınladığı Irak’ta, XX. ve XXI. yüzyılın başlıca savaşlarının sivil halkaların üzerindeki etkilerine tanıklık eder. Doğal kaynakların korunması için sorumluluk yüklenerek, günümüz dünyasının dönüşümünün Mekong ve Nijer nehirlerinin doğasına etkilerini belgeler.
Basında düzenli bir şekilde yayınlanan çalışmaları aynı zamanda kitaplaşır ve sergilere konu olur. Başkacalarının yanı sıra, Leica Ödülü, Vevey Kenti Avrupa Büyük Ödülü, Villa Medicis Yabancı Ülkeler Bursu, ya da Jean-Luc Lagardère Vakfı Bursu gibi ödülleri kazanan Hiên Lâm Duc “Irak İnsanları” portreleri ile saygın Word Press Photo’nun ödülünü alır.

Sergi: Fragments of a Hologram Rose

Fragments of a Hologram Rose adlı sergi, ünlü siberpunk romanı Neuromancer’ın yazarı ve siber uzay teriminin yaratıcısı William Gibson’ın 1977’de kaleme aldığı aynı adı taşıyan kısa romanına bir göndermedir. Sergi, işleri aracılığıyla, bu yazılı esere ve onun şiirsel sanrılarla politik-elektronik iletişim ağlarının buluştuğu, yerinden oynatılmış anlatısına kişisel bir bakış açısı sunan farklı milliyetlerden sanatçıları bir araya getiriyor.

Bu kısa romanda, çiçek-hologram motifi ile gerçekliğin taklitle ilerlediği tedirgin edici bir oyalamaya katılan politik ve anlatısal bir kaos, imgeler ve kaleydoskopik parçalar üst üste biner. Bu serginin amacı, kendilerini Amerikalı yazarın tarifiyle küreselleşmiş bilgi dünyasının tekrar okumaları olarak niteleyen çeşitli işleri ilişkilendirmektir. Bu bize, Gibson diyarına benzer bir şekilde, bizi sürekli bozulma ve tekrar düzenlenme halinde olan güncel dünyanın içine dalmamızı sağlayan bazı yaratımları sergileme olanağı sunar.

Sergi, ağlarla örülü bir dünya karşısında kendilerini konumlandıran Türk, Fransız ve Japon sanatçılar ile bir de Kuzey Amerikalı bir sanatçıya yer verecek: bu dünyada imgeler ve anlatılar – iletişim biçimleri olarak – gerçekliği kavrama yollarımızı oluşturarak kalıcı bir akışta birbirine geçiyor. Bu sanatçılar böylelikle, William Gibson’un, Brion Gysin ve William Burroughs’un altmışlar ve yetmişlerde deneyimledikleri avangart cut-up (kes-yapıştır) tekniğine çok yakın bir şekilde birçok çarpıcı anlatısal parçalardan oluşan yoğun ve karmaşık metniyle serbestçe etkileşime giriyorlar.

Türk sanatçı Berkay Tuncay, gevşeme videolarına göndermeyle belli sözcükler ve tekrarlanan kavramları dile getiren, tekno-elektronik bir ruha yakın bir dizi duvar şiiri sunuyor. Ünlü Japon güncel sanatçılar Chim↑Pom, antik akademik bir heykelin motosiklet kaskı darbeleriyle vahşice ve tekdüze bir şekilde tahrip edildiği Brutus başlıklı bir video ortaya koyuyorlar. Cari Gonzalez-Casanova, araştırması aracılığıyla, strateji ve karşı kültür alanında kamuflaj kavramı üzerine çoğunlukla ütopik poliitik soruları inceliyor. Bu arada, Nuri Sergen Şehi̇toğlu video yerleştirmesiyle, William Gibson’ın öyküsünde kaleydoskopik, dijital doğaları içinde, adeta dijital bir labirentmişçesine tarif ettiği coğrafi bölgelerin ikonografileri üzerine çalışıyor. Sanatçı Erol Eskici, çiçek ve bir diyagram arasında yer alan eş merkezli, meditatif bir destek sunuyor. Fransız sanatçı Luz Blanco, William Gibson’ın anlatısal parçalarıyla rezonans halinde görüntü ve hatıra parçalarını kendince grafiksel olarak inceliyor. Fransız yazar, yayıncı ve sanatçı Eric Arlix, parçalı bir anlatısal metni grafiksel olarak ayrıştıran edebi karartma, “caviardage” yoluyla Amerkalı yazarın metniyle deneyler yapıyor ve oynuyor. Ve son olarak Ludovic Bernhardt, Batılı ve küresel toprakların kaosunu tarif ederek Gibson’ın edebiyatının bir yönünü sorgulayan çeşitli diyagramlar ve haritalar sergiliyor.

Bir bakıma, bu sergi anlatısal olmayı amaçlıyor: Yan yana koyulduklarında yeni tür bir anlatıyı geliştiren görsel ya da kavramsal örnekleri içeren güncel işlere yer veriyor. Sergi aynı zamanda politik: Sadece kültürümüz ve toplumumuzu değil, aynı zamanda bir Gibson siber uzayında kararlılıkla kaydedilmiş bugünümüzle devam ettirebildikleri eleştirel ilişkileri yansıtan işler tarafından aktarılan belli bir enerjiyi belgeliyor.

Serginin ismi, ünlü siberpunk romanı Neuromancer’ın yazarı William Gibson’ın izniyle kullanılmaktadır.
Sanatçılar: Chim↑Pom, Cari Gonzalez-Casanova, Erol Eskici, Luz Blanco, Nuri Sergen Şehi̇toğlu, Berkay Tuncay, Eric Arlix, Ludovic Bernhardt.
Kürasyon: Ludovic Bernhardt & Luz Blanco (Global)*Z

Fotoğraf: “Natural shadow slabs, by Cari Gonzalez-Casanova. Curtesy of mfc-michele didier”

Gösteri: “Müzikal Hokkabazlık”, Vincent de Lavenère

Bu gösteri, 15 Haziran’da İstanbul Fransız Kültür Merkezi’nde düzenlenecek Şenlik Gününde gerçekleşecek.

Bahçe için tasarlanmış küçük bir müzikli jonglörlük gösterisi olan “Müzikal Hokkabazlık” bizi şarkıların jonglörlükle söylendiği bir dünyaya götürüyor.

Şaşırtıcı bir virtüözlüğe sahip sıradışı jonglör Vincent de Lavenère telli bir çalgının eşlik ettiği bir sesin, bir Chistera eldiveninin ve çok sayıdaki sesli topun izinde, bizi sürükleyici, şiirsel ve yaratıcı ritimlerle donalı kendi takımyıldızı evrenine çekiyor.

Alışılmışın dışındaki bu usta jonglörün yenilikçi bir anlayışla tasarladığı gösterisinde, toplar, sesler, kuş ötüşleri ve dağlardan gelen tınıların cümbüşü ustaca idare edilen bir hava dansına hayat veriyor: duyularımızı büyüleyecek şiirsel bir güzelleme.

“Yapmayı sevdiğim jonglörlük çoğu zaman virtüözlük isteyen ama sadece buna dayalı olmayan bir görsel anlatımla anlam kazanıyor. Aynı zamanda ve özellikle, nefes, ses ve temponun anahtar sözcükler olduğu bir jonglörlüğün öncülük ettiği bir müzikalite üzerine dayanıyor.”

Yazan ve oynayan: Vincent de Lavenère, hokkabaz, yazar ve solist

Bu gösteri, Notre-Dame de Sion Fransız Lisesi işbirliğiyle düzenlenmiştir.

Etkinlik ücretsiz.

Tiyatro: “Amour Amor”

Hayat yaşamaya değer mi, değmez mi? Albert Camus’nün ölümünün ardından, devrinin en büyük tragedya oyuncularından biri olan, İspanyol asıllı Maria Casarès işte bu sorunun cevabını arayacaktır. 1944-1960 arası Camus ile birlikte gittiği Vaugirard Sokağı’ndaki dairenin üstünde yer alan odaya kapanarak üç gün boyunca kederiyle başbaşa kalır. İsyan eder, intiharı düşünür. Onun mevcudiyetine, onu yeniden bulmaya ve kendinde yaşatmaya ihtiyaç duymaktadır. Ve her yerde var olan geçmiş birden canlanır.

Ayse Garcin bu metni yazarken ve sahneye koyarken Maria Casarès ve Albert Camus’nün oluşturduğu efsanevi çifte farklı bir bakış getiriyor. Maria Casarès’i, Albert Camus’nün sevgilisi olmanın ötesinde güçlü, tutkulu, angaje bir kadın olarak ele almak istiyor. Aşk, kadının yeri, geçen zaman, sürgün veya yaşama cesaretine değin pek çok düşüncenin yer aldığı hikayesini anlatmak istiyor. Ayrıca o dönemin ezgilerini akapella seslendirecek olan oyuncu ve şarkıcı Emmanuelle Bunel’i seçerek, kelimeler yetersiz kalınca, duyguların ifadesinde müziğin önemini vurgulamayı hedefliyor.

Lyon’da tiyatro eğitimi alan, Ayşe Garcin Fransa’da birçok tiyatro oyununda rol almış ve sahneye koymuştur. 1993 yılından beri Türkiye’de Türkçe ve Fransızca oyunlar sahneliyor. Ayrıca Fransa’da, UAİCL de,Türkiye’de Fransız Kültür Merkezi, Theatrama, Arama tiyatrosu ve Galatasaray Üniversitesi’nde tiyatro ve drama eğitmenliği yapmıştır.

Ayşe Garcin tarafından Fransızca kaleme alınan metinde, Maria Casarès’in “Résidente privilégiée” (Ayrıcalıklı Mukim) adlı otobiyografik romanından alıntılar kullanılmıştır.

Sahneye koyan : Ayse Garcin
Rol dağılımı: Emmanuelle Bunel
Camus dış ses : Erick Garcin
Video: Marcel Herrand ve Kaliayev rolü,
Hippolyte dış ses: Solal Garcin
Video “Le malentendu” : Samantha Lussiez
Video “Casarès’in cocukluğu”: Judith Mack-Drilleau
Gloria dış ses: Carmen Rajoy
Santiago dış ses: Emmanuel Duchemin
Entrelacets Topluluğu’nun katılımıyla
Işık tasarımı: Eric Bellevègue
Görüntü ve ses tasarımı ve yönetmeni: Emmanuel Duchemin
Fotoğraf: Reyhan Kürtür
Yapım: Compagnie La Morena

Giriş serbesttir, kayıt gerektirir. Etkinlik Fransızcadır.
Yerler sınırlı sayıda olduğundan geliş sırasına göre yer verilir. Etkinliklerden en az 15 -30 dakika önce gelmenizi tavsiye ederiz.

Sanatçıların Baharı (PDA)

2006 yılında kurulan Sanatçıların Baharı, İstanbul Accueil Derneği tarafından düzenlenen ve ortağımız Sainte Pulcherie Fransız Lisesi sanat galerisi Od’A-Ouvroir d’Art’da her yıl ilkbaharda gerçekleştirilen, satış amaçlı bir sanat sergisi ve sosyal sorumluluk etkinliğidir.

Amaç iki yönlüdür: yeni sanatçıları Türk ve uluslararası kamuoyuna tanıtmak ve dikkatle seçilmiş yardım kuruluşları için para toplamak. Yıllar geçtikçe, bu sergi, Fransız ve uluslararası toplulukların yanı sıra İstanbul’daki tüm sanatseverler için tanınmış bir kültürel buluşma noktası haline gelmiştir.

Printemps des Artistes’in 13. sergisi için 7 ressam, 1 cam sanatçısı ve 2 fotoğrafçı olmak üzere 10 sanatçı seçilmiştir.

Açılış 4 Nisan 2019 Perşembe günü saat 18:30’da gerçekleşecektir.
5-12 Nisan tarihleri arasında görülebilecek sergi, hafta içi her gün 10:00 – 14:00 saatleri arası (sadece çarşamba günü 13:00-17:00 arası) ve hafta sonu 12:30-17:00 arasında ziyaret edilebilecektir.
Çocuklar için sanatçılarla atölye çalışmaları, 6 Nisan Cumartesi günü 10:30-12:30 saatleri arasında yapılacaktır. İhtiyaç sahibi çocuklar için düzenlenen atölye, 9 Nisan Salı günü düzenlenecektir.
Uluslararası topluluk için özel bir sabah buluşması 10 Nisan Çarşamba günü saat 10:30-12:30 saatleri arasında organize edilecektir.

Tiyatro: “En-mot-de-jeu”
Galatasaray Üniversitesi Frankofon Tiyatro Topluluğu: “O Ne La”

Günümüzde teknoloji hayatlarımızda git gide daha fazla yer almakta ve Insanın sürekli gelişen ve yüksek hızda sayıları artan yeni teknolojilere karşı uyum sağlamalı. Dijital ve ikici dünyamızda; iletişimimizi, ilişkilerimizi, fikrilerimizi, duygularımızı doğrudan etkileyen ve bilginin kaynağı sorgulatılmayan dijital verilerin bizi nasıl etkilediğini sorguluyoruz.

Oyuncular :
Elisabeth De Nomazy
Safa Güngör
Ömer Akköseoğlu
Serhat Keleş
Cansu Koral
Adem Aba

Sahneleme :
Galatasaray Üniversitesi Frankofon Tiyatro Topluluğu: “O Ne La”

Oyun süresi :
1 saat

Etkinlik Fransızcadır.