SERGİ ǀ Ayırma ve Birleştirme Noktası

Ayırma ve Birleştirme Noktası

🗓️ 08.11-28.12.2025 / Açılış: 08.11.2025 Cumartesi 16:00-19:00

📍 Anafartalar Çarşısı No: 203

Düzenleyen: Dou Print Studio

Küratör: Eda Berkem

“Ayırma ve Birleştirme Noktası” isimli sergi, III. Türkiye’de Litografi Günleri programı kapsamında Ankara’ya davet edilen Levent Aygül, Emre Hüner, Merve Denizci, İlhan Sayın, Ece Bal, Alexandra Duprez (IFT Ankara desteğiyle), Fedele Maura Friede ve Anna Trajonowska’nın litografi baskılarını Anafartalar Çarşısı 203 numaralı dükkanda bir araya getiriyor. 2021 yılından itibaren Dou Print Studio tarafından iki yılda bir gerçekleşen Türkiye’de Litografi Günleri’nin küratörlüğünü bu yıl Eda Berkmen üstleniyor.

Konuk sanatçıların misafirlik süreleri boyunca atölyede usta baskıcı Doğu Gündoğdu ile kurdukları etkileşimleri merkeze alan süreç odaklı bir yaklaşımla şekillenen “Ayırma ve Birleşme Noktası” adını trenlere vagon eklenme ya da eksiltme yapılacak alanları belirtmek için mühendislerce konumlandırılan teknik bir işaretten alıyor.

Yüzey ve derinlik, tekrar ve fark, orijinal ve kopya, biriciklik ve çoğaltılabilirlik, mekanik ve manüel gibi tanımları yeniden düşünmeye alan açan ve kısa süreli temasların izini taşıyan sergi, baskı edisyonlarının geleneksel sergileme biçimlerine alternatif, mekansal sunum ihtimalleri öneriyor.

Alexandra Duprez kimdir

1974 yılında Quimper’de doğan Alexandra Duprez, uzun yıllar Douarnenez’de yaşamış ve çalışmıştır. 1995 yılından beri zamanını resim yapmaya adamıştır. Kanada’da COA galeri, Danimarka’da HAGD galeri, Belçika’da DYS galeri, ABD’de Pulp galeri ve Tayloe Piggot galeri, Hollanda’da Moving galeri tarafından temsil edilmektedir (seçki). 2015 yılında Douarnenez’de Plein-Jour galerisinin kurulmasına yardımcı oldu ve o zamandan beri galerinin eş direktörlüğünü yapıyor. Ayrıca Belçika’da Esperluète ve Fransa’da Chose Commune yayınevleri ile çalışmaktadır.

Alexandra Duprez, 1990’ların ortalarındaki başlangıcından itibaren çizim ve resme sezgisel bir yaklaşım geliştirdi ve ilhamını yabancı sanat ve halk sanatından aldı. Resimlerinde, figüratif ve soyut arasında bir yerde, tedirgin edici yaratıklar, karışık şekiller ve çoğalmış gözlerle dolu, rüyaya benzer fantazmagorik bir dünya yaratıyor.

Çalışmalarının merkezinde insan bedeni yer alıyor; bölünen, solan ve dönüşen, sürekli mutasyon halinde bir varlık haline gelen, yarı hayvan yarı bitki olan bir beden. Sanatçı, katman üstüne katman ekleyerek ve örterek, “imge parçaları” adını verdiği, sürekli yeniden keşfedilen ve pek çok sonucu olan bir hikâyenin parçalarını yaratıyor. Göz, sanki sanatçının bilinçdışından doğan metaforik bir ormanın içinde dolaşır. Yinelenen motifleri, iç tiyatrosunun rahatsız edici tuhaflığına doğru bir yol açıyor.